“Het bijzondere van het gewone”

Margreet Euverman (1957) groeide op in Slagharen in de nuchtere sferen van het platteland. Dit stond in fel contrast met de leefwereld van de op het ouderlijk erf wonende en werkende beeldend kunstenaar. Hij was het die bij Margreet Euverman de liefde voor het schilderen aanwakkerde. Reeds op jonge leeftijd werd zij aan de hand van haar werk toegelaten op de Zaterdag-academie van Minerva in Groningen. Een paar jaar later heeft ze haar geboortestreek verlaten en is in Delft gaan wonen. In deze nieuwe omgeving hebben de lessen van Paula Kouwenhoven veel invloed op haar werk gehad. Gedurende de vele jaren dat zij inmiddels schildert, heeft zij zich ontwikkeld tot een krachtig schilder waarbij intense kleur en de pasteuze opbreng van de verf met kwast en paletmes de onderwerpen ogenschijnlijk soepel  tot leven brengen. Even makkelijk schildert zij in bloedrode kleuren als in tere groentonen waardoor de heftige emoties die ze in haar doeken stopt voelbaar worden. De veelzijdige keus voor haar figuratieve onderwerpen maakt zij vanuit de drang bepaalde tinten op het doek gestalte te willen geven.

Zelf zegt zij:
Altijd al heb ik getekend vanuit een sterke innerlijke behoefte.
Het ontdekken van kleuren en de mogelijkheid om iets moois te creëren vanuit een eigen beleving, bleek onuitputtelijk.
Dit proces is nog altijd gaande. Het laag na laag opbouwen van een schilderij is een voortdurende uitdaging. Mijn werk is vooral figuratief met soms een losse toets. Het alledaagse om mij heen is een terugkerende inspiratiebron.


Sedert 1989 woont en werkt Margreet Euverman in Amersfoort. Haar doeken zijn inmiddels op veel plaatsen tentoongesteld en verkocht.